Hymn Vexilla Regis
Nazwa naszej fundacji pochodzi od starożytnego hymnu liturgicznego Vexilla Regis Prodeunt – „Ukazują się sztandary króla". Hymn ten został napisany przez biskupa i poetę Wenancjusza Fortunata około 569 roku na cześć relikwii Krzyża Świętego podarowanych przez cesarza Bizancjum Justyna II królowej Radegundzie z Tours.
Od ponad czternastu wieków hymn ten jest nieodłączną częścią liturgii Kościoła katolickiego – śpiewany jest szczególnie podczas Wielkiego Tygodnia, w czasie procesji adoracji Krzyża w Wielki Piątek oraz podczas Nieszporów. Jego tekst, pełen teologicznej głębi, opiewa misterium Krzyża jako znaku zwycięstwa i królewskiej chwały Chrystusa.
Wybierając tę nazwę, chcieliśmy podkreślić nasze głębokie zakorzenienie w tradycji chrześcijańskiej Europy Łacińskiej oraz wyrazić przekonanie, że wiara katolicka jest fundamentem cywilizacji zachodniej i polskiej tożsamości narodowej.
Tekst hymnu
Poniżej prezentujemy oryginalny tekst łaciński wraz z polskim tłumaczeniem.
Vexilla Regis prodeunt,
Fulget Crucis mysterium,
Qua vita mortem pertulit,
Et morte vitam protulit.
Ukazują się sztandary króla,
Jaśnieje tajemnica Krzyża,
Na którym życie poniosło śmierć,
I przez śmierć przyniosło życie.
Quae vulnerata lanceae
Mucrone diro, criminum
Ut nos lavaret sordibus,
Manavit unda et sanguine.
Przebity okrutnym ostrzem włóczni,
Aby zmyć nasze grzechy,
Wypłynęła z Niego woda i krew.
Impleta sunt quae concinit
David fideli carmine,
Dicendo nationibus:
Regnavit a ligno Deus.
Spełniło się to, co wierną pieśnią głosił
Dawid narodom mówiąc:
Bóg zakrólował z drzewa.
Arbor decora et fulgida,
Ornata Regis purpura,
Electa digno stipite
Tam sancta membra tangere.
Drzewo piękne i lśniące,
Ozdobione królewską purpurą,
Wybrane godnym pniem,
By dotknąć tak świętych członków.
Beata, cuius brachiis
Pretium pependit saeculi,
Statera facta corporis,
Tulitque praedam tartari.
Błogosławione, na którego ramionach
Zawisła cena świata,
Stając się wagą ciała,
I wyrwało zdobycz z piekła.
O Crux ave, spes unica,
Hoc Passionis tempore,
Piis adauge gratiam,
Reisque dele crimina.
Witaj, Krzyżu, jedyna nadziejo,
W tym czasie Męki Pańskiej,
Pobożnym pomnóż łaskę,
A winnym odpuść grzechy.
Te, fons salutis Trinitas,
Collaudet omnis spiritus:
Quibus Crucis victoriam
Largiris, adde praemium. Amen.
Ciebie, Trójco, źródło zbawienia,
Niech wielbi wszelki duch:
Tym, którym dajesz zwycięstwo Krzyża,
Dodaj i nagrodę. Amen.
O autorze
Wenancjusz Fortunat (530–609)
Wenancjusz Honorius Clementianus Fortunatus był włoskim poetą i duchownym, później biskupem Poitiers. Urodził się w Duplavis (dzisiejsze Valdobbiadene) w północnych Włoszech. Był jednym z największych poetów wczesnośredniowiecznej łaciny. Oprócz Vexilla Regis napisał również znany hymn Pange Lingua. Jego twórczość łączyła tradycję klasycznej poezji łacińskiej z duchem chrześcijańskiej teologii.
Znaczenie dla fundacji
Hymn Vexilla Regis symbolizuje dla nas nie tylko zakorzenienie w chrześcijańskiej tradycji liturgicznej, ale też głębokie przekonanie, że wiara i kultura są nierozłączne. Tak jak sztandary króla prowadzą wojsko ku zwycięstwu, tak nasza fundacja pragnie być przewodnikiem w zachowaniu wartości, które ukształtowały polską i europejską cywilizację.